ဘဝရဲ့ ပထမဆုံး ခြေလှမ်းတွေဟာ အမြဲတမ်း နူးညံ့သိမ်မွေ့ပါတယ်။ ရှန်ဘရွန် တိရစ္ဆာန်ဥယျာဉ် မှာ မွေးပြီး နာရီအနည်းငယ်အကြာမှာပဲ သူ့အမေ နမ်ဘီ ဘေးမှာ ယိုင်နဲ့ယိုင်နဲ့ လဲကျနေတဲ့ ဆင်မလေးတစ်ကောင်ဟာ ဒီအချက်ကို သက်သေပြခဲ့ပါတယ်။
ပေါင် ၂၀၀ နီးပါး အလေးချိန်ရှိပြီး သုံးပေ အမြင့်ရှိတဲ့ ဆင်မလေးဟာ သူ့အမေရဲ့ ငြိမ်သက်ပြီး အကာအကွယ်ပေးတဲ့ အသွင်အပြင်ကြောင့် တည်ငြိမ်မှုရကာ နမ်ဘီရဲ့ ဘေးနားမှာ ကပ်တွယ်နေခဲ့ပါတယ်။ အတွေ့အကြုံရှိပြီးသား မိခင်ဖြစ်တဲ့ နမ်ဘီဟာ ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာကို အတိအကျသိပြီး လမ်းပြပေး၊ ကာကွယ်ပေးကာ သူ့ရဲ့ သားပေါက်လေးကို မျက်စိအောက်ကနေ တစ်ခါမှ အပျောက်မခံပါဘူး။
ဝန်ထမ်းတွေအတွက်တော့ ဒါဟာ ချစ်စဖွယ် အခိုက်အတန့်တစ်ခုထက် ပိုပါတယ်။ ဆင်တွေဟာ မျိုးသုဉ်းမယ့် အန္တရာယ်နဲ့ ရင်ဆိုင်နေရတာကြောင့် မွေးဖွားမှုတိုင်းဟာ မျိုးစိတ်အတွက် မျှော်လင့်ချက်ကို ဆောင်ကျဉ်းပေးပါတယ်။ နိုင်ငံတကာ မွေးမြူရေး အစီအစဉ်ကနေတစ်ဆင့် ပဋိသန္ဓေတည်ခဲ့တဲ့ ဒီဆင်ကလေးဟာ သူ့ရဲ့မိခင်အတွက် လက်ဆောင်တစ်ခုတင်မကဘဲ တိုက်ပွဲဝင်ထိုက်တဲ့ အနာဂတ်ရဲ့ သင်္ကေတတစ်ခုလည်း ဖြစ်ပါတယ်။
သူမဟာ အပြင်လူတွေနဲ့ မတွေ့သေးပါဘူး—သူမဟာ လမ်းလျှောက်တတ်အောင် သင်ယူနေဆဲဖြစ်ပြီး သူ့အမေနဲ့ အေးဆေးငြိမ်သက်စွာ သံယောဇဉ် တွယ်နေဆဲပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူမရဲ့ ပထမဆုံး ယိုင်နဲ့တဲ့ ခြေလှမ်းတွေက ကျွန်တော်တို့ကို အချိန်မရွေး ရှိနေတဲ့ အရာတစ်ခုကို သတိရစေပါတယ်- ဘဝဟာ နူးညံ့သိမ်မွေ့ပေမဲ့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာနဲ့ ဂရုစိုက်မှုနဲ့ဆိုရင် ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ အရာတစ်ခုအဖြစ် ကြီးထွားလာနိုင်ပါတယ်။
